Pielęgnacja

Angielski cocker spaniel należy do ras długowłosych wymagających prawie codziennej dbałości i pielęgnacji szaty. Konieczne jest w jego przypadku systematyczne czesanie i wyskubywanie tzw. martwych włosów. Do zabiegów pielęgnacyjnych należy psa przyzwyczajać od szczenięcia, najlepiej już od wieku 7 tygodni – po wczesnym przyzwyczajeniu wszelkie czynności pielęgnacyjne czasem nieprzyjemne dla psa będzie on przyjmował jak coś oczywistego, naturalnego. We wczesnym okresie życia dobrze jest też przyzwyczaić psa do zabiegu czyszczenia zębów oraz do suszenia suszarką.

Absolutnym minimum częstotliwości dokładnego wyczesania psa - zakładając że nie biegał on po wysokich trawach czy też lasach - jest dokładne wyczesanie jeden raz w tygodniu. Dłuższe przerwy lub spacery po nieużytkach powodują filcowanie się włosa szczególnie pod pachami łap przednich, w pachwinach łap tylnich oraz na uszach i tworzenie się trudnych do rozplątania tzw. kołtunów, które trzeba na bieżąco rozczesywać.

Przy w miarę systematycznym wyszczotkowywaniu oraz spłukiwaniu pod letnim prysznicem ewentualnych zabrudzeń włosa na łapach bądź brzuchu czy uszach, nie zachodzi potrzeba częstego kąpania psa, wręcz kąpiele częstsze niż raz na dwa tygodnie ( wyłącznie dla psów wystawianych) są niewskazane ze względu na konieczność ochrony naturalnej powłoki lipidowej skóry chroniącej skórę psa przed drobnoustrojami.

Do pielęgnacji angielskiego cocker spaniela używa się następujących narzędzi:


  • Szczotka z końcówkami teflonowymi oraz rzadki metalowy grzebień do rozczesywania;

  • Nożyczki długie oraz nożyczki małe o zaokrąglonych końcach – do strzyżenia łapek;

  • Nożyczki tzw. degażówki z ząbkami, dwustronne;

  • Maszynka do strzyżenia ręczna tzw. Hauptner bądź też maszynka elektryczna;

  • Trymer;

  • Nakładki gumowe na palce dla ułatwienia skubania;

  • Szczoteczka i pasta do zębów;

  • Dla wprawnych osób obcinacz do paznokci z ogranicznikiem długości obcinania.


Przygotowanie szaty cockera wystawowego ma na celu uwidocznienie jego zalet i ukrycie jego ewentualnych wad i opiera się głównie na wyskubywaniu martwego włosa. Niemniej niektóre partie ciała poddaje się strzyżeniu. Są to:

  • Nasada ucha od zewnątrz na około 1/3 długości, od wewnątrz na około 1/2 długości powinna zostać ostrzyżona maszynką ręczną bądź elektryczną ( niekiedy używa się degażówek). Przy wycinaniu włosa wewnątrz ucha należy pamiętać o zabezpieczeniu ucha wacikiem przed możliwością dostania się obcinanego włosa do wnętrza, ponieważ może to stać się przyczyną rozwoju stanu zapalnego ucha;

  • Podobnie strzyżona jest szyja na odcinku od mostka wzwyż na szerokość do linii wyznaczonej przez włosy schodzące się z dwóch stron;



  • Martwy włos na głowie szczególnie widoczny u złotych spanieli – bo o wyraźnie jaśniejszym kolorze – musi zostać bezwzględnie wyskubany ( nigdy nie należy używać tutaj maszynki). Łagodne przejście od nasady ucha do dłuższego włosa po wyskubaniu głowy należy wykonać degażówkami;

  • Włos na grzbiecie i bokach powinien być gładki, lśniący delikatnie przechodzący w firankę na dole. Taki efekt uzyskać można jedynie poprzez systematyczne wyskubywanie martwego włosa;

  • Zad i ogon – nasadę ogona należy wyciąć nożyczkami wyłącznie od spodu, na dalszym odcinku ogona pozostawić frędzlę o długości włosa według własnego uznania. Włos na końcu ogona skrócić – ogon powinien pozostać gruby i krótki. Natomiast zad u samej nasady ogona należy lekko ścieniować o ile ogon jest dobrze osadzony ( na przedłużeniu linii grzbietu). Tzw. „lusterko” pod ogonem należy zdegażować krótko, poniewaź daje to efekt skrócenia sylwetki psa, pożądany przy ocenach wystawowych;



  • Włos na kończynach przednich należy zdegażować tak, aby łapy od strony przedniej i nieco z boku były gładkie ze szczególnym zwróceniem uwagi na partię łokciową – jej odsłonięcie pozwala sędziemu na właściwą ocenę budowy psa podczas jego wystawiania;

  • Kończyny tylnie – na bocznych powierzchniach uda włos powinien być gładki i przylegający – te partie należy wyskubać. Frędzle powinny zostać przycięte do łuku podkreślającego ukątowania tylnej łapy psa. Pies oglądany od tyłu nie powinien mieć włosa odstającego ani od strony wewnętrznej ( nadmiar należy przyciąć), ani zewnętrznej łapek ( nadmiar należy delikatnie wyskubać);




Sztuka przygotowania cockera do wystaw jest umiejętnością, którą zdobywa się latami i nie ma tutaj ścisłych reguł przygotowania szaty, ponieważ każdy pies ma inną budowę i inny gatunek włosa. Często ta właściwa „fryzura” pojawia się nawet u groomerów fachowców dopiero po kilku sesjach przygotowania szaty i dokładnym obejrzeniu psa po przycięciu i wyskubaniu szaty zarówno w ruchu, jak i w tzw. postawie wystawowej – wtedy jest możliwość zaobserwowania właściwego lub nie układania się włosa i uzyskania najbardziej korzystnego dla danego psa wyglądu.

Nie każdy zakład fryzjerski potrafi sprostać zadaniu przygotowania do wystawy szaty angielskiego czy amerykańskiego cocker spaniela. Dla cockera wystawowego należy szukać zakładów fryzjerskich specjalizujących się w tej konkretnie rasie psów.

Zdjęcia pochodzą z książki Kazimierza Ściesińskiego "Pies-utrzymanie i hodowla".


Hodowla Hajdawera FCI 2008 © Wszelkie prawa zastrzeżone - Projektowanie Stron Internetowych Vanti   
 
 
 
 
Aktualności
Afra
Milka
O rasie
Mioty
Szczenięta
Pielęgnacja
Moje anioły
Linki
Kontakt
Wersja Polska English Version